เคยไหมที่ต้องรื้อเครื่องปรุงในตู้เย็นหรือตู้กับข้าวทีละชิ้นเพื่อหาน้ำปลาขวดโปรดที่อยู่ข้างหลังสุด? หรือบางทีก็ลืมไปเลยว่ามีผงปรุงรสซองนั้นซ่อนอยู่ กว่าจะเจออีกทีก็หมดอายุไปแล้ว ปัญหาโลกแตกนี้เกิดขึ้นบ่อยมากในครัวของฉัน โดยเฉพาะครัวคอนโดที่มีพื้นที่จำกัด
ก่อนหน้านี้ฉันก็ใช้กล่องพลาสติกธรรมดาวางเรียง ๆ กันไป พอจะหยิบขวดที่อยู่ด้านในก็ต้องเอาขวดด้านหน้าออกก่อนทุกที เสียเวลา เสียอารมณ์ จนกระทั่งได้ลองเปลี่ยนมาใช้ชั้นวางเครื่องปรุงแบบเฉพาะกิจดู
ชั้นวางเครื่องปรุงแบบหมุนได้ (Lazy Susan)
ตอนแรกที่เห็นชั้นวางแบบหมุนได้ ฉันคิดว่ามันน่าจะแก้ปัญหาเรื่องการหยิบของยากได้ดี เพราะแค่หมุนก็เจอแล้ว ไม่ต้องยกออกให้วุ่นวาย
- ความสะดวกในการหยิบใช้: อันนี้คือจุดแข็งเลยค่ะ แค่หมุนนิดเดียวก็เลือกหยิบขวดที่ต้องการได้ทันที เหมาะมากสำหรับเครื่องปรุงที่ใช้บ่อย ๆ วางรวมกันเป็นกลุ่ม เช่น กลุ่มซอสปรุงรส หรือกลุ่มน้ำมันต่าง ๆ ไม่ต้องก้ม ไม่ต้องเอื้อมเยอะ
- การจัดระเบียบ: ชั้นวางแบบนี้ช่วยให้จัดกลุ่มเครื่องปรุงได้ง่ายขึ้น เช่น โซนสำหรับทำอาหารไทย โซนสำหรับทำอาหารฝรั่ง หรือโซนเครื่องเทศ ทำให้รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน และมองเห็นได้เกือบทั้งหมดเมื่อหมุนจนครบรอบ
- ข้อจำกัดเรื่องพื้นที่: แม้จะดูประหยัดพื้นที่บนเคาน์เตอร์ แต่ต้องระวังเรื่องขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของชั้นวางกับพื้นที่วางด้วยค่ะ ถ้าครัวแคบมาก ๆ บางทีการหมุนอาจจะชนกับกำแพงหรือของที่วางอยู่ใกล้ ๆ ได้ ต้องเผื่อระยะหมุนให้ดี
จากที่ใช้มา ชั้นวางแบบหมุนเหมาะสำหรับวางในตู้สูง หรือบนเคาน์เตอร์ที่ไม่มีอะไรขวางการหมุน ยิ่งถ้าเป็นชั้นวางที่หมุนได้ลื่น ๆ จะช่วยให้การทำอาหารสนุกขึ้นเยอะเลย
ชั้นวางเครื่องปรุงแบบขั้นบันได
อีกตัวเลือกที่น่าสนใจคือชั้นวางแบบขั้นบันได อันนี้แก้ปัญหาเรื่องการมองเห็นของที่อยู่ด้านหลังได้ดีเยี่ยม
- การมองเห็นและการหยิบใช้: สิ่งที่ชอบที่สุดคือมันทำให้เห็นเครื่องปรุงทุกขวด ทุกซองได้ชัดเจน ไม่ต้องรื้อหาของเลย เพราะแต่ละชั้นจะยกสูงขึ้นไป ทำให้มองเห็นฉลากได้ง่ายขึ้นมาก หยิบใช้ก็ง่าย ไม่ต้องเอาขวดหน้าออก
- ความยืดหยุ่นในการจัดวาง: ชั้นวางแบบขั้นบันไดมักจะมีขนาดที่หลากหลาย ทั้งแบบ 2 ชั้น 3 ชั้น หรือเป็นแบบที่ปรับความกว้างได้ ทำให้เหมาะกับช่องว่างในตู้หรือลิ้นชักที่มีความลึกต่างกันได้ดี ฉันเคยเอาแบบ 3 ชั้นไปวางในลิ้นชักลึก ๆ ช่วยให้จัดระเบียบขวดเครื่องเทศเล็ก ๆ ได้ดีงามมาก
- ข้อจำกัดเรื่องความสูง: ข้อควรระวังคือเรื่องความสูงของชั้นวางกับความสูงของขวดเครื่องปรุงค่ะ ถ้าขวดสูงเกินไป อาจจะวางบนชั้นบน ๆ ไม่ได้ หรือถ้าวางในตู้ที่มีชั้นจำกัด ก็อาจจะชนกับชั้นด้านบนได้ ต้องวัดขนาดให้ดีก่อนซื้อ
สรุปทริคติดตัวที่ใช้ได้จริง
หลังจากลองใช้ทั้งสองแบบ ฉันสรุปได้ว่า:
- สำรวจพื้นที่ก่อน: ก่อนจะซื้อ ให้วัดขนาดพื้นที่ที่จะวางให้ละเอียด ทั้งความกว้าง ความลึก และความสูง ถ้าเป็นชั้นวางแบบหมุน ต้องเผื่อพื้นที่สำหรับการหมุนด้วย ถ้าเป็นแบบขั้นบันได ต้องดูความสูงของขวดเครื่องปรุงที่เรามีเป็นหลัก
- พิจารณาประเภทเครื่องปรุง: ถ้าเป็นเครื่องปรุงที่ใช้บ่อย ๆ และมีขวดหลายขนาด ชั้นวางแบบหมุนจะหยิบง่ายกว่า แต่ถ้าเป็นพวกเครื่องเทศ ซอง ๆ ที่ต้องการมองเห็นฉลากชัด ๆ แบบขั้นบันไดจะตอบโจทย์กว่า
- ลองผสมผสาน: บางทีก็ไม่จำเป็นต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งค่ะ ฉันใช้ชั้นวางแบบหมุนบนเคาน์เตอร์สำหรับกลุ่มซอสที่ใช้บ่อย และใช้แบบขั้นบันไดในตู้ลิ้นชักสำหรับเครื่องเทศกับผงปรุงรส ทำให้ครัวเป็นระเบียบและหยิบใช้สะดวกขึ้นเยอะเลย
ปัญหาเรื่องการจัดระเบียบเครื่องปรุงในครัวที่เคยเป็นเรื่องน่าหงุดหงิด ก็กลายเป็นเรื่องง่าย ๆ ไปเลยค่ะ ลองเอาวิธีเหล่านี้ไปปรับใช้กับครัวของคุณดูนะคะ รับรองว่าการทำอาหารจะสนุกขึ้นเยอะเลย ส่วนใครที่ยังลังเลอยู่ว่าจะเลือกแบบไหนดี ลอง อ่านต่อ เพื่อดูรายละเอียดเปรียบเทียบจากผู้ใช้งานจริงได้เลย
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น